Dołącz do czytelników
Brak wyników

Rowery

12 lipca 2019

NR 32 (Lipiec 2019)

Geometria rowerów szosowych

0 54

Wśród współczesnych szosówek można wyróżnić przynajmniej trzy wyraźne podkategorie: modele wyścigowe o klasycznej budowie ramy (w teorii lepsze w górach), wyścigowe o konstrukcji aerodynamicznej (w teorii lepsze dla sprinterów) oraz modele długodystansowe (endurance). W przeciwieństwie do MTB bez amortyzacji tylnego koła (patrz bB#6/2019) odsetek tańszych modeli ze złagodzoną geometrią, przyjaźniejszą początkującym użytkownikom jest porównywalny do stosunkowo niedrogich rowerów oferujących wyścigowe pozycję i charakter. Z drugiej strony, w sprzedaży jest też dużo bardzo drogich rowerów oferujących mało wyścigową, ale za to bardzo komfortową geometrię długodystansową.

Z naszej bazy wybraliśmy 56 szosówek testowanych przez nas w ostatnich trzech sezonach. Pod uwagę wzięliśmy tylko modele w porównywalnych rozmiarach (M i L). Wytypowane maszyny rozdzieliliśmy między trzy wymienione wyżej kategorie, kierując się wskazaniami producentów. Dla każdej grupy zebraliśmy wszystkie parametry opisujące geometrię roweru, a następnie wyliczyliśmy wartości średnie. Okazało się, że uśrednione wyniki dla rowerów wyścigowych o klasycznej konstrukcji ramy oraz tych aerodynamicznych są dla większości parametrów właściwie takie same, dlatego zdecydowaliśmy połączyć je w jedną kategorię maszyn wyścigowych, opisując tylko nieliczne różnice. 

Nie zepsujemy suspensu, pisząc już teraz, że parametry rowerów wyścigowych i długodystansowych się różnią. Tego się spodziewaliśmy, ale celem naszego zestawienia jest pokazanie, jakie są obecnie standardy dla obu klas. Uwidaczniają największe różnice między klasami, dzięki nim przybliżamy, jaki mają wpływ na charakter roweru, efektywność i komfort jazdy. Świadomy zakup powinien opierać się na rzetelnej analizie poniższych danych i wyborze roweru, którego charakter będzie najbardziej odpowiadał realnym potrzebom użytkownika. 

W bB#5/2019 opublikowaliśmy artykuł o tym co i w jaki sposób mierzymy oraz dlaczego nie bazujemy na danych producentów.

DŁUGOŚĆ RURY PODSIODŁOWEJ

Historycznie jeden z kluczowych parametrów, ponieważ stanowił kryterium doboru rozmiaru ramy. Jednak odkąd w rowerach szosowych zaczęła się era ram slopingowych, przestał dobrze pełnić tę funkcję. Wystarczy spojrzeć na dane. W naszym badaniu wzięliśmy pod uwagę tylko rowery w rozmiarach odpowiednich dla użytkowników o wzroście mniej więcej od 175 do 190 cm, odnotowana różnica między skrajnymi długościami podsiodłówek wśród tych rowerów wynosi aż 80 mm. Sugerowałoby to, że rower Giant Contend SL2 Disc z najniższą rurą podsiodłową (475 mm) od roweru Kross Vento 8.0 z najdłuższą podsiodłówką 
(555 mm) dzieli różnica nawet czterech rozmiarów. Kiedy jednak w obu porównamy długość górnej rury, okaże się, że jest bardzo podobna (odpowiednio 550 i 559 mm), co oznacza, że oba rowery będą dobre dla kolarza o wzroście ok. 180 cm. Tak duże różnice wynikają właśnie ze slopingu ramy, czyli kąta, pod jakim opada górna rura ramy. Im jest on większy, tym krótsza jest podsiodłówka, ale nie musi to wpływać na długość górnej rury, ponieważ można to modyfikować stopniem wysunięcia siodła. Jednoznacznie dowodzi to, że dobór roweru czy porównywanie rowerów różnych marek tylko na podstawie długości rury podsiodłowej jest niewłaściwe. W tym miejscu nasze statystyki ujawniają też ciekawostkę: że dzisiaj długość rury podsiodłowej w pewnym stopniu powiązana jest z charakterem roweru. Maszyny typu endurance statystycznie mają wyraźnie niższe podsiodłówki przy stosunkowo niewiele krótszych górnych rurach (patrz następny akapit), a to oznacza znacznie większy sloping niż w ramach wyścigowych. 
 


DŁUGOŚĆ GÓRNEJ RURY

Długość górnej rury jest parametrem, którym powinniśmy się posługiwać, dobierając rozmiar roweru, a także rozstrzygając między rozważanymi do zakupu rowerami. W pewnym stopniu determinuje ona również przeznaczenie roweru, ponieważ im dłuższa górna rura, tym rower charakteryzuje się niższą, wyścigową pozycją. W rowerach typu endurance, w których dba się także o komfort jazdy, górna rura jest krótsza, aby pozycja, jaką przyjmuje kolarz, była trochę swobodniejsza i bardziej wyprostowana. Dlatego nie zaskakuje fakt, że wśród modeli z najkrótszą górną rurą odnotowaliśmy głównie konstrukcje długodystansowe: Canyon Endurace, Cannondale Synapse czy Lapierre Auddacio. Ale znalazł się wśród nich również Look 795 Blade RS Disc – ewidentnie wyścigowa maszyna aero. Stosunkowo krótka górna rura w tym rowerze wynika z bardzo stromego kąta podsiodłowego i „przesunięcia” pozycji kolarza do przodu. Można się o tym przekonać, patrząc na zasięg ramy. Jego wartość ściśle odpowiada średniemu parametrowi dla maszyn wyścigowych. Ten przyk...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań czasopisma "bikeBoard"
  • Dodatkowe artykuły niepublikowane w formie papierowej
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych wydań magazynu oraz dodatków specjalnych...
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy