Dojazd taki okazał się bardziej wygodny niż przypuszczaliśmy. Wprawdzie wyjazd w weekend przed 1 maja nie był fortunną datą, ale już powrót w środku tygodnia to i owszem. Z Macedonii jechaliśmy w zasadzie w pustych pociągach, w których mogliśmy spokojnie rozłożyć siedzenia i smacznie spać w śpiworach, przez nikogo nie niepokojeni. Ogółem dojazd i powrót kosztował nieco ponad 500 zł od osoby, co stanowiło połowę kosztów naszej 20-dniowej wyprawy.
Najtańszym krajem na naszej trasie była Albania, ale myli się ten, kto myśli, że można tam przeżyć za pół darmo. W sklepach spożywczych dominują produkty z Włoch, a ich ceny do najniższych nie należą. Tanie są usługi, dlatego też warto stołować się w ulicznych fast-foodach, gdzie za 1$ można zjeść np. całkiem pokaźną bułę wypchaną mięsnymi kotlecikami. Nocleg w hotelu o nie najwyższym standardzie, ale w centrum jednego z największych albańskich miast - Szkodry i z możliwością zaparkowania rowerów w holu, kosztował jedynie równowartość 4$ od osoby. Kurs mikrobusem na odległość prawie 70 km dla 4 osób i 4 rowerów to wydatek 35$. Ceny żywności w Macedonii i Serbii były zbliżone do polskich, natomiast w Czarnogórze, której walutą jest euro, wyraźnie wyższe. Zdecydowanie najdroższym krajem byłej Jugosławii jest jednak Chorwacja, gdzie ceny w sklepach przewyższają te znane nam z Włoch, czy Hiszpanii. Jeżeli chcemy ograniczyć koszty, to wyjeżdżając do Chorwacji powinniśmy się zaprowiantować w Polsce, a robi tak coraz więcej turystów zachodnich odwiedzających ten kraj.